Storythai

ก่อนอื่นต้อง ขอขอบคุณหลายๆคนที่ยังไม่ลืมวันเกิดเรา

แม้ว่าจะแค่มาเม้นท์อวยพรให้ใน Hi5

เพราะปีนี้คงยังไม่มีโอกาสได้เจอกัน

วันเกิดปีนี้ไม่ได้ไปไหนเลย ...อยู่บ้าน...

นั่งคุยกะเพื่อนๆผ่าน MSN

และของขวัญชิ้นแรกก็คือ.. การบ้าน..ล้านแปด

555 แอบเซ็งเรย ก็นับว่าเป็นนิมิตหมายที่ดี

และวันเกิดปีนี้ คนที่อวยพรเป็นคนสุดท้าย

ก็ยังเป็นคนเดิมเหมือนกับปีที่แล้ว..

นู๋พลอยนั่นเอง 555 เพื่อนซี้ของเรา

มานก็ลืมวันเกิดเราได้ทุกปีสิน่า 555

แต่ไม่เป็นไร...เราเข้าใจ เพราะไม่ว่าจะคบกันมากี่ปี

มานก็ไม่เคยจำได้เลย 5555

ผ่านพ้นวันเกิดไป การบ้านก็ประดังกันเข้ามาอีกระลอก

แต่ก่อนเป็นคนขีเกียจมาก จนเริ่มทนไม่ไหว

บัดนี้...ความขี้เกียจลดลงไปบ้าง 555

เรียกว่าเลยจุด Lowest แล้วก็จะมีไฟขึ้นมาบ้าง

ด้วยอารมณ์หมั่นไส้คนที่นี่หลายๆคน

ไม่ใช่ใครอื่นไกล (ญาติกรูเอง)

ด้วยเหตุนี้เลยตัดความสัมพันธ์ไปแล้ว เอิ้กๆๆ

แต่ของขวัญวันเกิดปีนี้ ก็มีซื้อให้ตัวเองด้วยนะ

เป็น CD+DVD Single ของวง SPEED

Ashita no Sora (ท้องฟ้าของวันพรุ่งนี้)

มันน่าดีใจที่สุดเลย ที่ Speed ออก cd อีกครั้ง

จากการรอคอยที่ยาวนานถึง 4 ปี หลังจากการรวมตัวครั้งล่าสุด

ทากะโกะสวยมากมายตอนนี้ อยากเห็นตัวจริงชมัดเลย

ยังไงซะกับวงนี้ เราก็ตัดไม่ตายขายไม่ขาย

สงสัยจะมีเวรมีกรรมกันมาจากชาติที่แล้ว 555

อีกคนที่ตัดไม่ตาย ขายไม่ขาด ก็เป็น ยามะพี

...

รู้จักหมอนี่มามากกว่า 8-9 ปี ตั้งแต่ญี่ปุ่นบุกเบิก

ประเทศไทยมีแค่สังคมเล็กๆที่รู้จัก Johnny Junior

คนรอบตัวไม่มีใครรู้จัก ยามะพี...ที่น่ารักสดใสช่วงนั้นเลย

แล้วเราไปรู้จักหมอนี่ได้ไง

มันเริ่มจาก I-spy ปก นาวินตาร์+ไบรโอนี่

ที่ซื้อก็เพราะตอนนั้น มือโกล์ล ทีมชาติญี่ปุ่นมาดังในไทย

เราเห็นก็ว่าเออหล่อดี เป็นครั้งแรกที่ซื้อนิตยาสารวัยรุ่นเลย

อ่านไปมาทั้งเล่ม... (ทั้งเล่มเลยนะ 555 คุ้มจริงๆ)

ก็เจอหน้าหนุ่มญี่ปุ่นวัยรุ่นอายุราวๆ 18 หน้าตาสดใส

มีนามว่า ทักกี้ ซึ่งภาพที่ถ่ายมาเป็นตอนกะลังหัวเราะ

แบบว่าสดใสมาก น่ารักมากๆ เลยติดใจ ชอบมาก ตามซื้อรูปเก็บ...

และนั่นก็เป็นจุดเริ่มต้นที่รู้จัก วง SPEED เช่นกัน

เพราะไปอ่านเจอคอลลัมน์ไชน่าดอล์พูดถึง วง SPEED..

จากนั้นก็ตามซื้อรูปนายทักกี้มาเก็บ (ซึ่งหายากมากเลย)

จนกระทั่ง มาซื้อนิตยาสาร All Star รวม Top 10 เด็ก Junior

รูปทักกี้ที่ลงเป็นเพียงรูปเล็กๆ แต่พอเหลือบไปเห็นหน้าถัดไป

ก็พบเด็กชายหน้าตาสดใสยามยิ้ม ที่สำคัญที่สุดเลยคือ

ปากสวยมาก... (มันเป็นอะไรที่ติดใจมากเลยนะ 555)

หน้าตายังไม่หล่อเหลาเท่านายทักกี้ แต่ริมฝีปาก..

เป็นอะไรที่สวยกว่าเยอะเลย ...แพ้คนปากสวยว่างั้น

เลยค่อยๆเบนเข็มจากนายทักกี้มาเป็น หนุ่มน้อยหน้าใสคนนี้

แล้วจะไปหารูปเค้าจากไหนได้บ้างเนี่ย

นั่นคือคำถามของเรา ณ ตอนนั้น

โชคดีที่เพื่อนในห้องเรียนมีคนชอบพวกเด็ก Junior อยู่ 2 คน

เค้าเลยให้เราไปหาซื้อเอาที่ สยาม

นั่นก็เป็นครั้งแรกที่ไปสยามเช่นกัน (ขนาดว่าบ้านอยู่ กทม. นะ 555)

ก็ไปซื้อเมียวโจเล่มแรกมา แถม  poster หนุ่มน้อย ยามะพี คนนี้ด้วย

วันเวลาผ่านไป 2 ปี .. ทักกี้ และวง Kattun เริ่มมีชื่อเสียงในประเทศไทย

แต่แทบจะไม่มีใครรู้จักยามะพีเลย ถึงแม้ว่า เวลาจะผ่านไปอีก

จนทางทีวีเอาละครเรื่อง ข้าวห่อไข่ กับ เรื่อง

Long love letter มาฉายในไทย

ยามะจังก็เล่นเป็นน้องพระเอก ก็ดันไปทำตัวดำทมึน+ผอมกร่อง

ไม่มีราศีอย่างแรง ก็เลยยังไม่มีใครรู้จักอีก

ส่วนเรื่อง Long love Letter บทก็ไม่เด่นอะไรเท่าไรเลย

จนกระทั่งเรื่อง Nobuta กับ Dragon Sakura มาฉาย

ยามะจังก็เริ่มจะดังขึ้นมา... จริงๆก็แอบดีใจนะเนี่ย

แต่เสียดายที่มาเริ่มดังตอน Korean Fever ซะแล้ว

และที่น่าตกใจคือ เค้ายังมีผลงานร่วมกับคนไทยด้วย

มันเป็นอะไรที่น่าตกใจนะ ที่จากคนที่ดูไกลมากมาย

มาเป็นที่รู้จักมากขึ้นเรื่อยๆในสังคมที่ห่างไกลอย่างประเทศเรา

ไม่ว่ายามะจะมีข่าวเสียหายหรือคบกะใคร

เราก็ไม่รู้สึกอะไรนะ เพราะเค้าก็เป็นคนๆนึง

แต่เราว่าจริงๆแล้วเค้าวางตัวเองดีมากเลยนะ

ข่าวเสียหายก็น้อย ถึงแม้จะดูว่าน่าจะเป็นคนเอาแต่ใจ

แต่ก็ดูเหมือนว่า การวางตัวเวลาทำงานจะดีไม่ใช่น้อยเลย

นี่ดูจากบุคลิกนะเนี่ย เพราะไม่ค่อยได้ตามข่าวเหมือนแต่ก่อนแล้วล่ะ

แต่จะยังไงก็ตาม เค้าก็เป็นผู้ชายคนเดียวที่เราชอบมานานมาก

555 และคงจะไม่ชอบใครแบบนี้อีกแล้ว

เพราะมานคงเป็นสเป้คต้นแบบของเราไปซะแล้ว

พอดีกว่า... เปลี่ยนเรื่องบ้างดีกว่าเดี่ยวจะไปกันใหญ่

ใครที่รู้จักเราก็คงรู้ดี ว่าเราชอบผู้ชายยากมาก

ใครๆก็หาว่าไม่เปิดใจ มันก็คงใช่

เพราะคงเห็นอะไรหลายๆอย่างในตัวผู้ชาย แล้วรู้สึกยังรับไม่ได้

แต่ก่อนตอนเด็กๆ ถึงขั้นรังเกียจเลยด้วยซ้ำไป

แต่ตอนนี้นับว่าดีขึ้นมาก...

หลายครั้งค้นหาคำตอบว่าทำไมถึงเป็นอย่างนั้น

จนวันนี้เราก็พบคำตอบแล้ว เป็นเรื่องที่เองก็คงมองข้ามมันไป

ปัญหาทางบ้าน...

เพราะงั้นใครที่มาอ่านไดเราแล้วกำลังจะเป็นพ่อคน

จงพึงระวังในการใช้ชีวิตครอบครัวให้มากๆ

โดยเฉพาะต่อหน้าลูกสาวนะคะ

ไม่ว่าจะเป็นกริยาท่าทีที่ดูรุนแรง หรือ โมโหร้าย

ระงับไว้บ้าง ต่อหน้าลูกๆคุณ หรือแม้กระทั่ง

การอบรมลูกด้วยการใช้วิธีการพูดที่รุนแรง

คุณอาจจะคิดว่าเป็นวิธีการที่ดี สำหรับเด็กดื้อ

มันได้ผลค่ะ แต่ 2 ทางนะคะ

ลูกคุณจะกลัวคุณมาก นั้นเป็นเรื่องแน่นอน

แต่ผลเสียที่อาจะตามมาแล้วแต่สภาพจิตของเด็กแต่ละคนที่รับได้

คือ ลูกคุณอาจจะเกลียดผู้ชาย หรือตรงข้าม

ลูกคุณจะไปอ่อนไหวกับผู้ชายที่มาหลอกฟัน

โดยหนุ่มๆพวกนี้ก็จะใช้วิธีอ่อนโยนนุ่มนวลอยู่แล้ว

และผลเสียต่อมา แม้ว่าลูกคุณจะเกลียดความรุนแรง

แต่เค้าจะเกิดพฤติกรรมเลียนแบบฝังจิตฝังใจมาไม่รู้ตัวนะคะ

ผลสุดท้าย.. ลูกคุณจะเป็นคนดื้อเงียบ...

เพราะฉะนั้นใครที่มีครอบครัวแล้ว

ก็จงดูแลครอบครัวด้วยความรักความอ่อนโยน มีเหตุผล

หาเวลาพูดคุยกันดีๆ มีเวลาให้ครอบครัวเยอะๆ ...เท่านั้นก็พอค่ะ

ถึงแม้ว่าเราจะเข้าใจทั้งหมด แต่สภาพจิตที่เสียไปแล้ว

มันกู้คืนได้ก็จริง แต่คงจะไม่เหมือนเดิม ยังต้องใช้เวลาอีกยาวนาน

มันยากที่จะทำให้รู้สึกหวั่นไหวกับเพศตรงข้าม

และผลข้างเคียงคือ เราเองกลับรู้สึกดีๆกับผู้หญิงด้วยกัน

5555 เรียกว่า Prefer ดีกว่าเนอะ 55555

วันนี้พอแค่นี้ดีกว่า

ไม่มีอะไรจะระบายละ

ขอบคุณที่อ่านจนจบนะคะ