Storythai

นานแล้วนะที่ไม่ได้มาอัพไดที่นี่

ปกติก็อัพ Space กับ Hi5 ซะมากกว่า

แต่ว่าวันนี้มันก็ครึ้มใจอยากมาเขียนไดซะงั้น

คงเพราะ Space มันเข้าแล้วอืดๆๆ

แล้ว Hi5 มันก็พิมอะไรได้ไม่เยอะสักเท่าไรด้วย

ไหนๆก็ไหนๆละ วันนี้ก็จะมาเล่ากิจกรรมของวันนี้ดีกว่า

แน่นอนว่า...มันต้องมีอะไรที่น่าบันทึกเก็บไว้บ้างแหละ

ไม่งั้นไม่มานั่งพิมให้เมื่อยหรอก - -"

เริ่มจากวันนี้มีแพลนว่าจะไปวัดสุทัศน์

อันที่จริงแพลนนี้เนี่ย ถูกเลื่อนมามากกว่า 5 รอบแล้วค่ะ  -*-

เช้ามา กว่าจะตื่นก็ล่อไปซะ 10 โมง... *--*

พออาบน้ำแต่งตัวเสร็จ มือถือ มันก็ดังขึ้น....แด แด่ ดี แด้ว ~~~

ไอ้เราก็ดูชื่อ ก็ปรากฏว่าเป็น นู๋ทรายโทรมา จึงกดรับสาย

เรา : ฮัลโหล...  
ทราย : เมย์!!...แกคืนนี้แกว่างมั้ย" (ด้วยเสียงอันรีบร้อน)
เรา : หึ ..หึ ไม่ว่างอ่ะ.. ชั้นออกจากบ้านตอนกลางคืนไม่ได้..  - -"
ทราย : อะไรแก.. แกพูดจริงหรอ.. นี่แกโตแล้วนะ  เจอกันสักตอน 3 ทุ่ม อ่ะ ว่าจะชวนไปดูหนังกัน
เรา : ก็ชั้นออกไม่ได้อ่ะนะ (อันที่จริงกรูติดละคร เรื่องเงาอโศก เอาช้างมาฉุดก็ไม่ไปค่ะ 555 :P)
        บ้านชั้นเค้าไม่ให้ออกตอนดึกๆ แล้วก็...ติดละครด้วย อีก 3 วันมันจะจบแล้ว ไปวันพุธได้มะ
ทราย : โหยยย แก...วันพุธหรอ บลาๆๆๆๆๆๆ.. อ้ะ แกเดี๋ยวค่อยคุยนะ แม่โทรมา....
เรา : อือได้ๆ บาย - -*

ให้มันได้งี้ทุกทีสิน่า คุยกันไม่ทันจะรู้เรื่อง ต้องวางสายก่อนประจำ

ต่างคนก็จะบินก็อยู่อีกไม่กี่วันนี้แล้ว ไปก็คนละประเทศซะอีกน่ะ

แต่ก็เอาเหอะ ถ้ามีเวลาคงได้เจอกันแหละ

จากนั้นก็ออกจากบ้านไปตอนเกือบเที่ยง นั่งเรือแสนแสบจากวัดศรีไปผ่านฟ้า

ไปถึงวัดก็เข้าไปที่โบสถ์ ไปกราบพระตรีโลกเชษฐ์

(ขออภัย ถ้าเขียนผิด เพราะจำด้วยการมองเพียง 1 วินาที)

จากนั้นก็ไปไหว้อีกโบสถ์ แล้วก็นั่งสมาธิ ราวๆ 10 นาที

แม้ว่าจะไม่ค่อยชินกับการนั่งสมาธิเท่าไร แต่ก้นับว่าเป็นการนั่งที่รู้สึกดีมากๆ

เพราะอากาศก็ไม่ร้อนเท่าไร และยังมีลมพัดเย็นสบายตลอดเวลา

พอนั่งแล้วก็รุ้เลย ว่าตัวเองมีจิตที่ฟุ้งซ่านพอสมควร

แต่นั่งไประยะนึง กลับรู้สึกว่านิ่งขึ้น โดยที่ไม่ได้ง่วงนะ

แต่ก็ต้องจำใจออกจากสมาธิเพราะ โบสถ์จะปิดแล้ว

ทีนี้เลยนั่งรถตุ้กๆไปท่าเรือผ่านฟ้า

ระหว่างที่รอเรือก็มีฝรั่งเข้ามาถามประมาณว่า "ประตูน้ำ ๆ ??"

ไอ้เราก็หันไปงงๆ ตอบว่า "Yep.." ทีนี้พอถึงหน้าประตูน้ำ

เราก็บอกให้เค้าลง เค้าเลยหยิบแผนที่ออกมา ชี้ไปที่ "คลองตัน"

เราเลยชี้ไปที่เรือลำข้างหน้า (เรือต่อ) "take....." ยังไม่ทันจบ

อาเฮียก็วิ่งแจ้นไป พร้อมพูดว่า "Thank you.."

แล้วเราก็กับแม่ก็เดินตามอาเฮียไปนั่นแหละ

แต่นั่งห่างกันพอสมควรนะ แต่ก็ไม่ได้สนใจอะไรแล้วล่ะ

เพราะตามทางก็มีป้ายภาษาอังกฤษบอกอยู่แล้ว

ทีนี้พอเราเงยหน้ามองคนเก็บตั๋วเพื่อจะยื่นตั๋วเรือให้ฉีก

ก็ต้องอึ้ง !!!!! เพราะอะไรน่ะหรือ.............

เพราะเค้าเป็นคนที่เวลาเรานั่งเรือแสนแสบ

แล้วเราจะมองหาตลอดทุกครั้งน่ะสิ!!

จอชชชชชช!!!....... อยากจะอุทานออกมาดังๆ

แต่ทำได้เพียงแค่อมยิ้ม เพราะคุณเธอนั้นยังน่ารักเหมือนเดิมเลย

ให้ตายเถอะ หน้าตาดีแบบเนี้ย ไม่น่ามาเป็นพนักงานเก้บตั๋วเรือเลย

แล้ววันนี้ก็ได้เห็นหน้าใกล้ๆด้วย (ระยะแหงนหน้ามอง อ่ะนะ -*-)

จากที่ดูๆ ก็เหมือนว่าคุณเธอจะดูอวบขึ้นเล็กๆ เพราะเหมือนเห็นหน้าท้อง :P

แต่หน้าอกเนี่ย ยอมรับเลยว่า แม้จะตัวเล็ก...แต่ อกเนี่ย ใหญ่กว่าทรง A แน่นอน

เอิ้กกกกส์.... นี่กรูเป็นผู้หญิงจริงๆรึนี่ บ้าไปแล้วนะเนี่ย

ก็แหม....ดันมาเจอคนสวยส่งท้ายแบบนี้ แถมยังได้ยินเสียงชัดๆ

แล้วก็ยังได้เห็นรอยยิ้ม ขี้เล่น + สดใสอีก พระเจ้าเหอะ!!

มาให้ได้เจอแบบนี้ กลั่นแกล้งเราชัดๆเลย

จริงๆแล้วสาวน้อยคนนี้เราเคยเกริ่นไปแล้วรอบนึงล่ะ ในสเปซน่ะ

ที่ประมาณว่าเค้าไม่เก็บค่าตั๋วเรา ไม่ว่าด้วยเหตุผลอะไรก็ตามนั่นแหละ

ก็เอาเป็นว่า ทริปนี้แฮปปี้ค่ะ และก็มาแฮปปี้ต่อที่บ้านด้วยการ

นั่งดูละครเงาอโศก.... 555 เกี่ยวมั้ยเนี่ย ...

ก็แม่ปี่ (น้องผึ้ง) น่ารักซะขนาดนั้น  จะไม่ให้ชั้นหลงได้ไง 555

แต่ตัวจริงดูท่าทางจะเปรี้ยว... งืม... ชอบสาวเรียบร้อยอ่ะ - -*

แถมคราวนี้ชอบแล้วจะตาม ตามงานต่างๆก็ไม่ได้แล้ว

(ก็มันจะบินอยู่อีก วัน - 2 วันแล้ว จะไปตามได้ไง T^T)

แล้วกว่าคุณน้องผึ้งจะกลับจากรีซ ก็ล่อไปวันที่ 3 สิงหา..

จอชชชช.. เถอะ ชั้นไปเมกาแล้วฉันจะได้มีโอกาสเล่นคอมมั้ยเนี่ย

แลปทอปส์ของตัวเองก็ไม่มี เซ็งจิตชมัดเลย

(เพราะต้องรู้สึกเหมือนถูกตัดขาดจากสาวๆสวยๆทั้งหลาย - -")

แต่ก็ช่างเถอะ ได้แค่ชอบก็พอละ (เดี๋ยวก็เลิกบ้า 555)

แต่ถ้าได้ชอบแล้วได้สานต่อ มันก็จะยาวววไง

อย่างพี่ยุ้ย กับพี่นิหน่า เนี่ย เอาใจไปเลยเต็มๆ นู๋เมย์ให้หมดใจ 555 ^o^!!

แต่ไม่ว่าไง ถึงจะไม่ได้สานต่อ แต่ก็ยังชอบเหมือนเดิมแหละ

เพียงแต่พอเวลาผ่านไป ก็จะไม่เพ้อมากเท่าไร 555

สรุปว่าวันนี้รวมๆแฮปปี้ดี ได้พบเจอแต่คนสวยๆ ทำในสิ่งที่ดีๆ

สุขกายสุขใจไปอีก 1 วัน

ปล.เพิ่มเติม ตอนเช้าวันรุ่งขึ้น ก็พบว่าตัวเองฝันดีโคตร...

      ฝันว่า....(55 บอกไม่ได้แฮะ มันหวานเกิน)....
    
      เอาเป็นว่าในฝันมันได้อยู่ใกล้ๆ สาวสวยบางคนแบบชิดใกล้

      เอิ้กกกกส์..... เราต้องบ้าไปแล้วแน่ๆๆเรย จอชชชชชช...!!

^o^!!

นานแล้วนะที่ไม่ได้มาอัพไดที่นี่

ปกติก็อัพ Space กับ Hi5 ซะมากกว่า

แต่ว่าวันนี้มันก็ครึ้มใจอยากมาเขียนไดซะงั้น

คงเพราะ Space มันเข้าแล้วอืดๆๆ

แล้ว Hi5 มันก็พิมอะไรได้ไม่เยอะสักเท่าไรด้วย

ไหนๆก็ไหนๆละ วันนี้ก็จะมาเล่ากิจกรรมของวันนี้ดีกว่า

แน่นอนว่า...มันต้องมีอะไรที่น่าบันทึกเก็บไว้บ้างแหละ

ไม่งั้นไม่มานั่งพิมให้เมื่อยหรอก - -"

เริ่มจากวันนี้มีแพลนว่าจะไปวัดสุทัศน์

อันที่จริงแพลนนี้เนี่ย ถูกเลื่อนมามากกว่า 5 รอบแล้วค่ะ  -*-

เช้ามา กว่าจะตื่นก็ล่อไปซะ 10 โมง... *--*

พออาบน้ำแต่งตัวเสร็จ มือถือ มันก็ดังขึ้น....แด แด่ ดี แด้ว ~~~

ไอ้เราก็ดูชื่อ ก็ปรากฏว่าเป็น นู๋ทรายโทรมา จึงกดรับสาย

เรา : ฮัลโหล...  
ทราย : เมย์!!...แกคืนนี้แกว่างมั้ย" (ด้วยเสียงอันรีบร้อน)
เรา : หึ ..หึ ไม่ว่างอ่ะ.. ชั้นออกจากบ้านตอนกลางคืนไม่ได้..  - -"
ทราย : อะไรแก.. แกพูดจริงหรอ.. นี่แกโตแล้วนะ  เจอกันสักตอน 3 ทุ่ม อ่ะ ว่าจะชวนไปดูหนังกัน
เรา : ก็ชั้นออกไม่ได้อ่ะนะ (อันที่จริงกรูติดละคร เรื่องเงาอโศก เอาช้างมาฉุดก็ไม่ไปค่ะ 555 :P)
        บ้านชั้นเค้าไม่ให้ออกตอนดึกๆ แล้วก็...ติดละครด้วย อีก 3 วันมันจะจบแล้ว ไปวันพุธได้มะ
ทราย : โหยยย แก...วันพุธหรอ บลาๆๆๆๆๆๆ.. อ้ะ แกเดี๋ยวค่อยคุยนะ แม่โทรมา....
เรา : อือได้ๆ บาย - -*

ให้มันได้งี้ทุกทีสิน่า คุยกันไม่ทันจะรู้เรื่อง ต้องวางสายก่อนประจำ

ต่างคนก็จะบินก็อยู่อีกไม่กี่วันนี้แล้ว ไปก็คนละประเทศซะอีกน่ะ

แต่ก็เอาเหอะ ถ้ามีเวลาคงได้เจอกันแหละ

จากนั้นก็ออกจากบ้านไปตอนเกือบเที่ยง นั่งเรือแสนแสบจากวัดศรีไปผ่านฟ้า

ไปถึงวัดก็เข้าไปที่โบสถ์ ไปกราบพระตรีโลกเชษฐ์

(ขออภัย ถ้าเขียนผิด เพราะจำด้วยการมองเพียง 1 วินาที)

จากนั้นก็ไปไหว้อีกโบสถ์ แล้วก็นั่งสมาธิ ราวๆ 10 นาที

แม้ว่าจะไม่ค่อยชินกับการนั่งสมาธิเท่าไร แต่ก้นับว่าเป็นการนั่งที่รู้สึกดีมากๆ

เพราะอากาศก็ไม่ร้อนเท่าไร และยังมีลมพัดเย็นสบายตลอดเวลา

พอนั่งแล้วก็รุ้เลย ว่าตัวเองมีจิตที่ฟุ้งซ่านพอสมควร

แต่นั่งไประยะนึง กลับรู้สึกว่านิ่งขึ้น โดยที่ไม่ได้ง่วงนะ

แต่ก็ต้องจำใจออกจากสมาธิเพราะ โบสถ์จะปิดแล้ว

ทีนี้เลยนั่งรถตุ้กๆไปท่าเรือผ่านฟ้า

ระหว่างที่รอเรือก็มีฝรั่งเข้ามาถามประมาณว่า "ประตูน้ำ ๆ ??"

ไอ้เราก็หันไปงงๆ ตอบว่า "Yep.." ทีนี้พอถึงหน้าประตูน้ำ

เราก็บอกให้เค้าลง เค้าเลยหยิบแผนที่ออกมา ชี้ไปที่ "คลองตัน"

เราเลยชี้ไปที่เรือลำข้างหน้า (เรือต่อ) "take....." ยังไม่ทันจบ

อาเฮียก็วิ่งแจ้นไป พร้อมพูดว่า "Thank you.."

แล้วเราก็กับแม่ก็เดินตามอาเฮียไปนั่นแหละ

แต่นั่งห่างกันพอสมควรนะ แต่ก็ไม่ได้สนใจอะไรแล้วล่ะ

เพราะตามทางก็มีป้ายภาษาอังกฤษบอกอยู่แล้ว

ทีนี้พอเราเงยหน้ามองคนเก็บตั๋วเพื่อจะยื่นตั๋วเรือให้ฉีก

ก็ต้องอึ้ง !!!!! เพราะอะไรน่ะหรือ.............

เพราะเค้าเป็นคนที่เวลาเรานั่งเรือแสนแสบ

แล้วเราจะมองหาตลอดทุกครั้งน่ะสิ!!

จอชชชชชช!!!....... อยากจะอุทานออกมาดังๆ

แต่ทำได้เพียงแค่อมยิ้ม เพราะคุณเธอนั้นยังน่ารักเหมือนเดิมเลย

ให้ตายเถอะ หน้าตาดีแบบเนี้ย ไม่น่ามาเป็นพนักงานเก้บตั๋วเรือเลย

แล้ววันนี้ก็ได้เห็นหน้าใกล้ๆด้วย (ระยะแหงนหน้ามอง อ่ะนะ -*-)

จากที่ดูๆ ก็เหมือนว่าคุณเธอจะดูอวบขึ้นเล็กๆ เพราะเหมือนเห็นหน้าท้อง :P

แต่หน้าอกเนี่ย ยอมรับเลยว่า แม้จะตัวเล็ก...แต่ อกเนี่ย ใหญ่กว่าทรง A แน่นอน

เอิ้กกกกส์.... นี่กรูเป็นผู้หญิงจริงๆรึนี่ บ้าไปแล้วนะเนี่ย

ก็แหม....ดันมาเจอคนสวยส่งท้ายแบบนี้ แถมยังได้ยินเสียงชัดๆ

แล้วก็ยังได้เห็นรอยยิ้ม ขี้เล่น + สดใสอีก พระเจ้าเหอะ!!

มาให้ได้เจอแบบนี้ กลั่นแกล้งเราชัดๆเลย

จริงๆแล้วสาวน้อยคนนี้เราเคยเกริ่นไปแล้วรอบนึงล่ะ ในสเปซน่ะ

ที่ประมาณว่าเค้าไม่เก็บค่าตั๋วเรา ไม่ว่าด้วยเหตุผลอะไรก็ตามนั่นแหละ

ก็เอาเป็นว่า ทริปนี้แฮปปี้ค่ะ และก็มาแฮปปี้ต่อที่บ้านด้วยการ

นั่งดูละครเงาอโศก.... 555 เกี่ยวมั้ยเนี่ย ...

ก็แม่ปี่ (น้องผึ้ง) น่ารักซะขนาดนั้น  จะไม่ให้ชั้นหลงได้ไง 555

แต่ตัวจริงดูท่าทางจะเปรี้ยว... งืม... ชอบสาวเรียบร้อยอ่ะ - -*

แถมคราวนี้ชอบแล้วจะตาม ตามงานต่างๆก็ไม่ได้แล้ว

(ก็มันจะบินอยู่อีก วัน - 2 วันแล้ว จะไปตามได้ไง T^T)

แล้วกว่าคุณน้องผึ้งจะกลับจากรีซ ก็ล่อไปวันที่ 3 สิงหา..

จอชชชช.. เถอะ ชั้นไปเมกาแล้วฉันจะได้มีโอกาสเล่นคอมมั้ยเนี่ย

แลปทอปส์ของตัวเองก็ไม่มี เซ็งจิตชมัดเลย

(เพราะต้องรู้สึกเหมือนถูกตัดขาดจากสาวๆสวยๆทั้งหลาย - -")

แต่ก็ช่างเถอะ ได้แค่ชอบก็พอละ (เดี๋ยวก็เลิกบ้า 555)

แต่ถ้าได้ชอบแล้วได้สานต่อ มันก็จะยาวววไง

อย่างพี่ยุ้ย กับพี่นิหน่า เนี่ย เอาใจไปเลยเต็มๆ นู๋เมย์ให้หมดใจ 555 ^o^!!

แต่ไม่ว่าไง ถึงจะไม่ได้สานต่อ แต่ก็ยังชอบเหมือนเดิมแหละ

เพียงแต่พอเวลาผ่านไป ก็จะไม่เพ้อมากเท่าไร 555

สรุปว่าวันนี้รวมๆแฮปปี้ดี ได้พบเจอแต่คนสวยๆ ทำในสิ่งที่ดีๆ

สุขกายสุขใจไปอีก 1 วัน

ปล.เพิ่มเติม ตอนเช้าวันรุ่งขึ้น ก็พบว่าตัวเองฝันดีโคตร...

      ฝันว่า....(55 บอกไม่ได้แฮะ มันหวานเกิน)....
    
      เอาเป็นว่าในฝันมันได้อยู่ใกล้ๆ สาวสวยบางคนแบบชิดใกล้

      เอิ้กกกกส์..... เราต้องบ้าไปแล้วแน่ๆๆเรย จอชชชชชช...!!

^o^!!

Even If She's Not Smiling For Me... I don't care.. 

"As Long As She's Smiling..."


ได้อ่านข้อความนี้ จากการ์ตูนเรื่องนึง .... 

แล้วรู้สึกว่า มันเป็นอะไรที่โดนใจมากมาย

มันเป็นความรักระหว่างเพื่อนสนิท ... [YuRi นะ] 

ยิ่งอ่านยิ่งน้ำตาแตก (อินจัด เว่อๆๆ)

แล้วเมื่อวานก็กำลังอ่านตอนมันกำลัง Peak สุดๆของเรื่อง

ซึ่งเป็นอะไรที่เศ้รามาก แล้วจู่ๆ...

เพลง "รอเธอหันมา" ของโฟกัส มันดังขึ้นมาจากทีวี (ข้างๆเราเอง)

เท่านั้นแหละ ... น้ำตาแตก ท่วมจอเลย เหอๆๆๆๆ (ก็บอกแล้วว่ามันอินจัด)

เลยโผล่หน้าไปดูหน้าน้องที่ดูทีวี มานก็น้ำตาคลอ 

...แล้วหันมาบอกเราว่า ...."เศร้ามากๆๆเลยพี่"..... - -"

คือ.... อยากจะบอกว่า ... (กรูกะมานเศร้ากันคนละเรื่องเดียวกันเว้ย - -*)

เรา...เศร้าการ์ตูน.... ที่ตัวเอกต้องแกล้งทำเป็นไม่ได้คิดอะไรกับเพื่อน.. 

เพื่อที่จะไม่สูญเสียความเป็นเพื่อนสนิทไป...

แต่น้องเรามาน ...เศร้าที่...

แจ๋ว...(ละครช่อง 7) ถูกคุณชายปฏิเสธรัก 

หรืออะไรสักอย่างนี่แหละ 555 แล้วเพลงน้องโฟกัสก็ขึ้นพอดี 5555 เลย

น้ำตาก็เลยแตกท่วมห้อง บ้าบอกานไป 5555 

 

เผื่อใครอยากรู้ว่าเป็นการ์ตูนเรื่องอะไร 

แล้วจะไปตามหาอ่านก็...ชื่อเรื่อง Girl Friends ค่ะ 

การดำเนินเนื้อเรื่องและลำดับเหตุการณ์จัดว่าดีมากเลยนะ

มันเป็นการพัฒนาความสัมพันธ์ของตัวละครตั้งแต่เพิ่งรู้จักกัน...

จนมีความรู้สึกพิเศษให้อีกฝ่าย.....

จากที่เราอ่านแล้ว ... ในความรู้สึกเรา มันเป็นการ์ตูนที่ ... โดนใจมาก

อาจเพราะเราเคยผ่านเหตุการณ์แบบนี้มาแล้วมั้ง ...

ความรู้สึกที่แอบชอบคนข้างกายโดยไม่รู้ตัว ...และก็ไม่รู้จะทำยังไง ...

ซึ่งมันก็รู้สึกอย่างเดียวกับตัวเอกในการ์ตูนเรื่องนี้แหละ

อ่านไปก็เลย...ยิ่งอินจัด 555  

แต่ตอนจบของเรามันไม่ได้จบ Happy Ending อย่างในการ์ตูนหรอกนะ 

(อันที่จริงในการ์ตูนก็ยังไม่จบนะ แต่คิดว่าจวนแล้วล่ะ)

ใครอยากอ่านเรื่องนี้ก็หาได้ตาม Google ค่ะ คาดว่าไม่มีลิขสิทธ์ไทยนะ

ต้องอ่านแบบ English เอานะ ... 

 

ตั้งแต่มาบ้าการ์ตูนยูริเนี่ย อยากบอกว่า 

ได้ศัพท์ภาษาอังกฤษมาอีกบานเบิกเลย

โดยเฉพาะคำที่ควรจะใช้ในบทสนทนาน่ะ 

เวลาที่เราคุยกับเพื่อนตอนอยู่เมกา 

ยอมรับเลยว่ามีปัญหาเรื่องศัพท์มากๆ

อยากจะคุยเรื่องทั่วๆไปในชีวิตประจำวัน 

แบบที่เราคุยกับเพื่อนคนไทยก็ทำไม่ได้

อ่านหนังสือ ดูทีวีก็ไม่ช่วยอะไร เพราะมันเป็นศัพท์คยละแบบกัน

เคยพยามอ่านการ์ตูน ... ที่เป็น Eng แต่ก็ท้อแท้ 

เพราะเราเลือกอ่านเฉพาะเรื่องที่ชอบน่ะ

แต่พอมาจับทางการ์ตูนยูรินี่ เลยเป็นอะไรที่เหมือนเจอสิ่งที่ถูกใจ...

แค่ว่าพอเป็นแนวๆนี้ก็รู้สึก อยากจะอ่าน ยิ่งถ้าวาดเส้นสวยๆ ยิ่งถูกใจมาก

ส่วนเรื่องศัพท์... ยอมรับเลยว่า ปวดหัวทุกเรื่องที่อ่าน

เพราะการแปลจากภาษาญี่ปุ่นของแต่ละคนนั้น แนวใครแนวมันน่ะสิ

เจอแต่ศัพท์ที่บอกได้เลยว่า เรียนมาไม่เคยเจอใน Text book

และพวก IDiom (สำนวน) ก็เยอะมาก 

ใครไม่มีพื้นแกรมม่ามาอ่านนะ ตายกันไปข้าง

ยิ่งเรื่อง Girl Frieds เนี่ย ศัพท์ไม่ยากเท่าไร แต่สำนวนเยอะมาก 

โดยเฉพาะศัพท์ด้านอารมณ์ของตัวละครนะ...เปิดดิคแหลกเลย 

(เดี๊ยนออ่อนศัพท์จริงๆแหละ)

อ่านไปแล้วก็ต้องกลับมาอ่านใหม่อีกทีเพื่อความชัวร์ 

ยิ่งพอกลับมาอ่านใหม่ รอบ 2 ดันแปลไปคนละความหมายอีก 555

สรุป อ่าน 3 รอบ ถึงจะเข้าใจถูกต้องอย่างที่ควรจะเป็น ฮา....

 

นึกขอบคุณที่ตัวเองเลือกเรียนเอกภาษาอังกฤษมา 

55555 (ขนาดนั้นเลยหรอ -*-)

6 ปี .. ที่เริ่มจาก 0 ... จนวันนี้พอจะสื่อสารกับชาวต่างชาติได้บ้าง...

มันก็น่าดีใจนะ เพราะ..อันที่จริง มันเป็นวิชาที่เราเกลียดที่สุดเลย O.o!!

ใครๆคงเลือกเรียนในสิ่งที่ตัวเองชอบ แต่เราไม่ใช่... 

เราเลือกตามความอยู่รอดในอนาคต และความท้าทาย

เราไม่มีมีวิชาที่อยากจะเรียน... เป็นพิเศษ ... ไม่มีอนาคตที่ฟิคตายตัว

เพราะงั้นตอนเลือกเข้ามหาลัย กลายเป็นว่า...

เราเลือกเรียนสาขาวิชาที่เราเรียนได้แย่ที่สุดตอนม.ปลาย 55555

เพราะงั้น...ช่วงปีแรกในมหาลัย มันเป็นอะไรที่ทรมานมากมาย

ที่ต้องอดทนทำในสิ่งที่ไม่ถนัดที่สุด... แต่.. มันก็ผ่านไปได้ด้วยดี


"อนาคตเป็นสิ่งที่คาดเดาไม่ได้ แต่อยู่ที่การกระทำของเรา

แม้ว่ามันจะมีอุปสรรคแค่ไหน แต่ความพยายามเท่านั้น

ที่จะทำให้เราทำอะไรสำเร็จลุล่วงไปได้"

 


กลับมาเรื่องเดิมต่อ กับข้อความที่ว่า

Even If She's Not Smiling For Me... I don't care..

 "As Long As She's Smiling..."

 

แปลธรรมดา : 

แม้ว่าเธอจะไม่ได้ยิ้มให้ฉัน ..ฉันก็ไม่แคร์ ...ตราบเท่าที่เธอกำลังยิ้มอยู่

 

ความหมายที่เราเข้าใจ : 

"แม้ว่าเธอจะไม่ได้ยิ้มให้ฉัน ..ฉันก็ไม่แคร์ ..ขอเพียงแค่เธอมีความสุขก็พอ"


... อย่างที่บอกไปว่า เอามากจากการ์ตูนเรื่องนึง

เป็นบทบรรยายความรู้สึกของตัวละคร 1 ในตัวเอกของเรื่อง Girl Friends


***สปอยล์นิดนึงนะ***

จากข้อความข้างบน อ่านผ่านๆก็ดูเหมือนว่า 

ก็แค่ความรู้สึกของคนๆนึงที่หลงรักอีกฝ่ายใช่มะ

มันอาจจะใช่.. ตามนั้นแหละ... แต่..ความจริงคือ... 

แม้แต่เจ้าตัวเองก็ยังไม่รู้เลยล่ะมั้ง ว่ากำลังรู้สึกมากกว่าคำว่าเพื่อน .....

เพราะ... เจ้าตัวนั้นเป็นฝ่ายไม่ยอมรับความรู้สึกนี้

จากเพื่อนที่มาหลังรักตัวเองตั้งแต่แรก

อาจจะดูซับซ้อนไปหน่อยล่ะนะ 

ถึงบอกไงว่า ผู้แต่งเค้าวางลำดับเรื่องดีจัง อ่านแล้ว โดนนน

รูปตัวอย่างเรื่องนี้ค่ะ เอามายั่วน้ำลายเล่นค่ะ

แล้วถ้าถามว่าทำไมเราถึงชอบข้อความนี้เป็นพิเศษล่ะ

ก็เพราะพอเห็นข้อความนี้แล้ว มันทำให้เรานึกถึงคนๆนึง 

(นอกเหนือจากครอบครัวเรานะ 555)

ซึ่งในบรรดาคนที่เราเคยชอบมาทั้งหมด 

มีเพียงเธอคนนี้ที่เรารู้สึกแบบเดียวกับข้อความข้างบน

ไม่ว่าเมื่อไร ที่ไหน ทำอะไร ถ้าเพียงแค่เธอคนนี้มีความสุข ทำได้เราก็จะทำให้

ก็ฟังดูดีนะ 555 แต่ ..เราไม่ใช่คนที่เธอต้องการจะให้ทำอะไรให้สักหน่อย

เพราะมีคนมากมายเหลือเกินที่ชอบเธอ... 

และเราก็เป็นเพียงแค่คนๆนึงที่มีแต่ความรู้สึกดีๆให้

โชคดี... ที่เธอยังคงจำเราได้ทุกครั้งที่เราได้พบกัน เพราะมันก็มากพอแล้ว

 

"ยามใดที่คิดถึง ได้แค่นั่งมองรูปภาพเก่าๆในกระเป๋า เราก็พอใจแล้ว

วันใดที่รู้สึกท้อแท้ ก็พลิกข้อความหลังรูปนั้นขึ้นมาดู ...

กำลังใจดีๆ ที่เธอเคยให้ไว้นานแล้ว... 

มันก็ยังคงปรากฎ และตราตรึงอยู่ในความทรงจำ

แม้ว่าจะนานแค่ไหน หรือเธอจะลืมไปหมดแล้ว.......

เธอก็จะเป็นคนที่เรามีแต่ความรู้สึกดีๆให้ตลอดไป"

 

Even If She's Not Smiling For Me... I don't care.. 

"...As Long As She's Smiling..."


ความรู้สึกนี้ ....ที่มีให้เธอ ...จะเป็นแบบนั้นตลอดไป

 


(To be Continued)